پیام اسلام و قرآن را به سراسر جهان ابلاغ کنید

به گزارش ایکنا از همدان، به نقل از نوید شاهد، شهید «سیدعابدین شاهمرادی» در پنجم شهریورماه 1343 در روستای گنبله از توابع شهرستان اسدآباد به دنیا آمد. پدرش سیدکریم و مادرش طوبا نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند و به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت و سرانجام در روز دوم تیرماه 1364 در بانه هنگام درگیری با نیرو های ضدانقلاب براساس اصابت گلوله به سر به شهادت رسید. در وصیت نامه این شهید آمده است:

«بسم الله الرحمن الرحیم

وصیت نامه سیدعابدین شاهمرادی

«لألف ضربة بالسیف أهون علی من میتة علی فراش» امیرالمؤمنین(ع) فرمود: اگر هزار ضربت به فرق من فرود بیاید که به این وضع کشته شوم بهتر است که در بستر با یک بیماری بمیرم.

حرف ها تکراری است، اما هر چه هست حق است و حق را گرچه تلخ باشد باید بیان کرد. من با آگاهی کامل و بصیرتی عمیق به جهاد و شهادت در این راه قدم برداشتم که اسلام مکتب جهاد و شهادت است و این راه را انتخاب کردم و جانم را به جانانم یعنی الله واگذار کردم و سرافرازم از اینکه راهی نیکو را انتخاب کردم.

وقتی که همه چیز حتی محبت ها و عبادت ها برای خدا باشد، وقتی که غم ها و شادی ها برای خدا باشد، وقتی که گریه ها و خنده ها برای خدا باشد، وقتی که سکوت و فریاد برای خدا بود، وقتی همه چیز خدایی بود نه شیطانی، دنیا جلوه اش عوض می شود.

وقتی که درست بیندیشی به این حقیقت پی خواهی برد که هیچ کس نیست، هیچ چیز نیست، در میقات وجود خسی هم نیست، همه اش خداست، همه چیز خداست، دوستی ها، عبادت ها، حرکات و سکنات، همه چیز از خداست و اینجاست که از تو می خواهم ای پروردگار عالمیان که این سعادت را به من بدهی که بتوانم در راه تو گام بردارم و در این راه به شهادت برسم.

آری شهادت سعادت می خواهد که ان شاءالله این سعادت بر من تعلق گیرد.

مگر انسان یک دفعه بیشتر می میرد پس چه بهتر که این بار هم در راه خدا و شهادت باشد و ما باید این نکته را بدانیم که شهادت وسیله ای است برای پیروزی و پیروزی هدف است و اینجاست که هدف وسیله را توجیه می کند نه هیچ جای دیگر و این را هم باید بدانیم که هر انقلابی دو چهره دارد؛ خون و پیام و من با خون خود و شما ای زندگان تاریخ باید پیام آور خون شهیدان باشید و پیام اسلام و قرآن را به سراسر جهان ابلاغ کنید.

امروز ایران کربلایی دیگر است و روزش روز عاشورا و صحنه، صحنه امتحان الهی. پس ای حسینیان به پیش تا این برکت و خوان الهی پهن است شتاب کنید و از آن تناول کنید که درنگ موجب پشیمانی است. سفره ای که پهن شده و روزی نه چندان دور جمع خواهد شد. هرکس استفاده کرد که برده وگرنه ضرری کرده که جبران آن غیرممکن و یا مشکل می باشد و می توان از آن به عنوان ذوب یخ در بیابانی بر هوت تعبیر کرد.

غربال الهی به حرکت درآمده و مشغول جدا کردن پاک ها است، پس بکوشیم که جزء پاکان باشیم. در پایان وصیتم از خداوند طلب امتنان دارم که مرا به فیض عظیم شهادت که آرزوی دیرینه ام است، برساند.»

انتهای پیام